Przejście nablonkowo-mezenchymalne (EMT) stanowi fundamentalny proces biologiczny, w którym komórki nablonkowe tracą swoją charakterystyczną polaryzację, adhezję międzykomórkową i zorganizowaną architekturę, nabywając fenotyp mezenchymalny charakteryzujący się zwiększoną ruchliwością, inwazyjnością i odpornością na apoptozę. To odwracalne zdarzenie przeprogramowania komórkowego odgrywa kluczową rolę w rozwoju embrionalnym, regeneracji tkanek, zwlóknieniu i progresji nowotworów. W ciągu ostatnich kilku dekad EMT stalo się kluczowym paradygmatem w biologii komórkowej i patologii, lącząc procesy rozwojowe i mechanizmy chorobowe poprzez regulację plastyczności komórkowej. Zrozumienie dynamiki molekularnej, komórkowej i sygnalowej EMT stalo się zatem niezbędne do zrozumienia szerokiego spektrum zjawisk fizjologicznych i patologicznych. W embriogenezie EMT reguluje kluczowe zdarzenia morfogenetyczne, takie jak gastrulacja, tworzenie grzebienia nerwowego i rozwój narządów. Przejściowa i ściśle regulowana przemiana komórek nablonkowych w migrujące komórki mezenchymalne ulatwia przebudowę tkanek i tworzenie wzorów przestrzennych niezbędnych do formowania zlożonych struktur wielokomórkowych.