Auðvitað, enda prinsinn, sögðu menn etta; en að var satt að auki. egar hann horfði á kertið, höfðu augu hans tjáningu af alvöru fyrirspurn alveg á óvart hjá nýf ddu barni. Nef hans - að var vissulega ekki mikið af ví, en að sem ar var virtist vera vatnsform; yfirbragð hans var heillandi, heilbrigt fjólublátt; hann var kringlóttur og feitur, beinlínis og langur - í raun gl silegt barn og allir voru ákaflega stoltir af honum, sérstaklega faðir hans og móðir, konungurinn og drottningin í Nomansland, sem höfðu beðið eftir honum í hamingjusömu valdatíð sinni tíu ár - nú án gðari en nokkru sinni fyrr, sjálfum sér og egnum sínum, vegna útlits sonar og erfingja.