Republika Somalilandu osiągnęla niezwykle sukcesy od 1991 roku, kiedy to oglosila niepodleglośc od pozostalej części Somalii; funkcjonuje jako suwerenne państwo, zapewnia bezpieczeństwo swoich granic, dostarcza niezbędne towary i uslugi oraz stanowi oazę porządku i dobrego rządzenia. Jednak jej obywatele cierpią z powodu izolacji spowodowanej brakiem uznania. Mieszkańcy Somalilandu są odcięci od spoleczności międzynarodowej. Nie mogą swobodnie podróżowac ani prowadzic handlu ze światem, którego są częścią, pomimo strategicznego polożenia geograficznego, jakie zajmują. Dostęp do placówek edukacyjnych i slużby zdrowia jest bardzo utrudniony. Wynika to z faktu, że rząd nie jest w stanie zapewnic podstawowych uslug z powodu braku dostępu do międzynarodowych instytucji finansowych lub bezpośredniej pomocy dwustronnej, a handel i inwestycje zagraniczne są utrudnione w wyniku braku uznania. W związku z tym autorka stara się przeanalizowac prawne konsekwencje nieuznania Somalilandu w prawie międzynarodowym w ramach swoich starań o przyciągnięcie inwestycji zagranicznych na rzecz rozwoju spoleczno-gospodarczego. Bada rzeczywiste ograniczenia zdolności do funkcjonowania jako nowoczesne państwo, zarówno w wymiarze krajowym, jak i międzynarodowym.