Określono sklad chemiczny skórek manioku oraz próbek skórek manioku ulegających biodegradacji pod wplywem czterech jadalnych gatunków grzybów bialej zgnilizny (Pleurotus osetreatus, Pleurotus eryngii, pleurotus tuber- regium i lentinus edodes). Sklad chemiczny skórek manioku i próbek biodegradowanych skórek manioku wskazal, że Pleurotus tuber-regium jest najskuteczniejszym spośród czterech grzybów bialej zgnilizny w znacznym stopniu poprawiającym wlaściwości lignocelulozowych skórek manioku. Skórki manioku zostaly ulepszone przez ten grzyb, ponieważ zawartośc bialka surowego wzrosla z 3,33 do 9,83%; popiolu z 4,00 do 5,84% i hemicelulozy z 15,91 do 19,23%. Zmniejszyla również zawartośc surowego wlókna z 18,61% do 10,66%; wlókna neutralnego detergentu (z 45,85% do 40,40%); ligniny kwasowego detergentu (z 7,10% do 4,29%) i celulozy (z 22,57% do 16,88%). Produkcja gazów in vitro, energia metaboliczna, materia organiczna strawna, krótkolańcuchowe kwasy tluszczowe i marnotrawstwo metanu z tych biokonwertowanych skórek manioku również wykazaly poprawę. Wyższa jakośc wzrostu i wydajnośc tusz kóz rasy West African Dwarf karmionych dietą na bazie manioku biodegradowanego przez bialą zgniliznę wykazala, że pasza ta ma pozytywny potencjal, który można wykorzystac w żywieniu przeżuwaczy i zwiększyc zyski ekonomiczne.